суббота, 29 августа 2015 г.

Günəşdən qaçanlar

Yola düzəldik,
doğru yol bumu deyilmi bilmirdik ki ,
Məqsədimiz getmək olsun deyə, onsuz da olduğumuz yer doğru deyildi,
kölgəlik axtarmaq oldu məqsədimiz...
Düşünün ki qaçırdırlar bizi, olduğumuz yerdən , Günəşlidi  olduğumuz yer,
yandırır bizi ,
o hala gəlmişik ki , günəşdən qaçar olmuşuq,
istidi ,
yandırırdı ,
 gözümüzə düşürdü ...
Qaçdıq, qaçdıq...
yenə yandırır ama,
gözümüzə düşmür bəlkə ,
 qaraldır ama dərimizin ağ olmayan rəngini...
Bir qoca çıxdı qarşımıza , 29 yaşı vardı...yaxşı geyinmişdi , səliqəli ,təmiz ...
Tək-tük saçlarına qara düşmüş...
Baxdı bizə ,sizinlə gələ bilsəm məndə dedi,
"Tərk edə bilmədiklərim var!" və işləməyə davam elədi,
Burda harda Günəşdən qaça bilərik , Kölgələnmək istəyirik deyə soruşanda   hər yerdə..
Mən Günəşi görmürəm ki, işləməliyəm , mane olmayın deyə uzaqlaşdı  qoca...
Bizi yandırırdı ancaq o olmayan günəş biz ondan qaçmışdıq,
Biz işləməli deyildik,
bir ağac olsa idi ümidi ilə davam elədik yolumuza...
Bir cavan çıxdı qarşımıza bu dəfə, 58 yaşında, cipi altında,
yanında sarışın sevgilisi...
bir də kölgə tutanları vardı ...
ondan soruşmadıq harda kölgələnə bilərik deyə,
çətin bilə bilərdi , adam günəşin nə olduğunu bilmirdi ...
 MÜƏLLİM atası ona kölgə tutanları almışdı ...deyə fikirləşdik.
davam elədik ,  artıq  dayanmaq olmazdı, bir ağac vardı bir yerdə mütləq,
sadəcə ona qədər  gedəcək güc lazımdı...
geri qayıdan insanlar vardı , Günəşdən qaçan , bizim kimi ,
Kölgəni axtaranlar ...
və geri qayıdanlar günəşə doğru ...
onları da ötdük keçdik...
Gecə düşürdü ...
Biz daha o ağacı tapacağıq.


воскресенье, 24 мая 2015 г.

Bu məktub Milenadan..

Salam Ata, necəsən? Bir müddətdi yazmırdım, narahat olma , özüm bu günü seçdim...
Yadında mənə bir hekayə anlatmışdın 25 il öncə , bu gün haqqında?
İstədim sənin qızının necə sənə oxşadığını bu məktubla bir daha yadına salım,
Necə heç vaxt vaz keçmədiyimi sənin kimi...
Bakıda necədi havalar? Burda həmişə soyuqdu , bizim qışlar kimi, Anadan uzağam axı.
Anam necədi? 
Buralara alışıram artıq, ana yazır hərdən geri qayıt deyə, amma məni necə böyütdün sən bilmirsənmi?
Sənin kimi,
Bildiyini tutan, hər şeyin doğrusun bilən..
Buna görə səni günahlandırdım uzun müddət, amma artıq başa düşürəm sənə necə təşəkkür borclu olduğumu...
Səndən uzaq qalınca anladım məni mən eləyənin sən olduğunu...
Sənə viski göndərmişəm, bilirəm ana deyinəcək yenə, az az iç onu,
məndən narahat olma, Mən də işirəm hərdən burda, Səninlə içirəmmiş kimi...
O zaman yanımda imişsən kimi kimi hiss edirəm, elə bilirəm saçlarımı oxşayıb pıçıldayırsan qulağıma : " Burdayam qızım , unutma , hər şey vaz keçmək ilə başlayar , qalx indi qoy şüşəni yerinə, bir cəhd daha elə.." 
Neçə-neçə elə şüşələr qoydum yerinə heç bilirsən,
Nə isə artıq şüşələr yoxdu əsas , olan da odur deyilmi Ata?
3 Ay sonra yanınıza gələcəyəm , hələlik anaya demə, sürpriz olsun..

Milena Hacıyeva 24.05.2040

понедельник, 8 декабря 2014 г.

insanlar aya bənzəyir..

Düşündünmü heç? Bəlkə ay heç Yerə yapışıb qalmaq istəmir deyə..
Kainatın sonsuzluğunda  süzülmək varkən niyə istəsin ki
Aya baxanda insnalar hüzünlənir deyərlərmiş, bundan olsa gərək...
İnsanlıq ,
Bəşəriyət ayın yaşadığını yaşamırmı sizcə?
Köləlik əsla yox olmadı ki,
Sadəcə şəkil dəyişdirdi.
Ay da bir növ kölədir,
Yerin Köləsi,
istəsə də ,istəməsədə ,
dolanar durar yerin ətrafında...
İnsanlar ona Kölə deməzlər,
Şəkil ad da tapıblar ,
Peyk...
Özlərinin yaşadığı köləliyə tapdığları ad kimi...
Kapitalizmin köləliyinin adı olmuş Karyera,
Etiraf eləyək heç kəs işləmək istəmir ki,
amma hamı karyera sahibi olmaq istəyir,
Ayın durumu da bu,
o heç peyk də olmaq istəmir əslində,
niyə də istəsin ki,
inanmırsız özündən soruşun, dilini bilirsinizsə əgər,
o üzdən insanlıq aya bənzəyir,
o üzdən insanlıq sadəcə peykdir...
əcaib və qarmaqarışıq yazı oldu bu...
vecimə deyil, mən anlayıram çünki,
Bəs sən necə?
anladınmı, ey peyk?

понедельник, 20 октября 2014 г.

1 il...

Ötən il bu vaxt, oturmuşdum, Bir şeylər olacaqdı,
daha olmamışdı,
Ötən il bu gün, gözləyirdim,
daha gəlməmişdin,
gəldin.
yarımçıqdım, tamamlana bilmirdim,
indi tamam olmuşam.
Ötən il bu gün bildirdim sabah nə olacaq, vecimə də deyildi düzü,
artıq elə deyil,
Sən varsan!
Bilirdim gələcəksən,
Gözləyirdim,
Gözləyirdim, amma bilmirdim
Bilmirdim ki, bir il sonra bunları yazacağam mən....
olacaqlardı ötən il bu vaxt,
artıq olmuşlar,
mənim gözlədiklərim, xəyallarımdı o zaman,
indi yaşadıqlarım...
insanın xəyallarını yaşaması,
bircə gün sonra,
anladılmaz ki, ... yazılmır da...
yazmaq həmişə ən sevdiyim və bacardığım iş kimi gəlib mənə,
Səni yaza bilmirəm ki..
Mümkünsüzdür  anlatmaq,
Səni yazmaq..
Ötən il bu vaxt yaşamırdım mən,
hiss eləmirdim nə yağışı, nə də ən sevdiyim olan payızı...
Bu il hiss eləyirəm , həm payızımızı, həm də yağışımızı...
Ötən il bu vaxt küləklər belə əsmirdi indiki kimi,
Küləkləri belə fərqli əsdirən qadın,
Caz kimi gəldin həyatıma...
o üzdəndir bütün bunlar Cazuli..
Keçən il bu vaxt başqa şeylər yazırdım mən,
mənasız şeylər,
bədbəxt adamın yazıları ,
Artıq elə deyilsə əgər,
demək ki, xəyallar br gün gerçək olarmış..
Ötən il bu vaxt gün sonunda olduğu kimi...

вторник, 5 августа 2014 г.

Arada

Arada qəhrəman oluruq,
Arada insan,
Arada bir işi düz görürük,sonra özümüz korlayırıq...
Bəzən etiraf edirik,
Bizdən olmadığını...
Bizdən alınmadığını normal insanların,
doğruları demədiyimizin,
Cəsarətimizin yetmədiyini,
bacarmadığlarımızı,
qabiliyyətlərimizin yetmədiyini..
Sonra o da keçir,yenə qəhrəman oluruq.
Yenə Əjdaha,yenə Hulk,
Yenə Supermən oluruq,
Torpağlarımızı azad edirik...Klaviaturamızla,
Erməni qızları ilə başlayırıq klaviaturamızla,
Yenə...
Arada kişi də oluruq,
Yadımızdan çıxanda kim olduğumuz,
o keçmir amma,
heç keçmir baba...,
ancaq bir gün,
Bir gün lazım gəlsə,
Kişi  də olacayıq

пятница, 27 июня 2014 г.

Mən seyid deyilmişəm..(6-cı məktub)

Sən yaradan deyimişsən baba,
Mən də seyid deyilmişəm...
Bir ara elə sanmışam,
Sənə heç özümü anlatmadım..
İşə gedib gəlirəm,
sonra yatırıq...
təkcə
cəmiyyət qoyub getdiyin kimidir...
18-ci əsrdəki kimi...
hamı işə gedir-gəlir
Və YATIR..
Mən də orda gördüyün kimiyəm,
Bir az 18-ci əsrdən qalmışam,
Bir az gələcəkdən gəlmiş kimiyəm,
hamı kimi,
Biraz qarayam,
Özümü ağ aparanlar qara kimi,
Biraz tutulmuşam ...
Biraz da azadlıqdayam,
o da hamı kimi,
Bir az, lap az,
Yaradana inandım sənin kimi,
o da olmadı,
Biraz yorulmuşam baba,
Biraz da içirəm ...
Bir az  azadlıqdayam

четверг, 29 мая 2014 г.

Həsən babama 4-cü məktub və ya Yaradana 1-ci məktub

Baba,Səni görmüşəm yenə,Allaha oxşayırdın...
Sizin də həyat boğazınızdan idimi?
Səni görmüşəm, bir yaradan kimi...
Bütün bunları sənmi yaratdın?
Gülürsən, bilirəm...
deyəsən sırf bunun üçün elədin
deyilmi?
Gülmək üçün,
Əylənmək üçün...
İnsanlar sənin oyuncağınmı baba?
Böyüyüncə nə edəcəksən onlarla?
insanlar böyüyüncə oyuncaqlarını,
balaca qohumlarına verərlərmiş,
sən də mənə verərmisən?
Yorulduq oyuncaq olmaqdan,
Oynadılmaqdan,
qırılmaqdan və qıdıqlanmaqdan...
Gülməyimiz gəlmir ki heç...
Sənin gəlirmi?
onu da yaratdınmı bilmirəm baba,
yaratdınsa əgər,
Mənə cəhənnəmi lütf elə sən,
Mən qazanaram onu, içərəm hər gün,
donuz əti də yeyərəm,
insanlara yaxşılıq da edərəm,
bircə mənə
Cəhənnəmi göstər...
apar məni,
öz yanına...
Üşüyürəm!!!